Het Wereldkampioenschap 1978

In Wenen bij de Nieuwe Donau

Het puikje der wedstrijdvissers was op 17 september aanwezig bij het prachtige blauwe water van de Nieuwe Donau bij Wenen in het verre Oostenrijk. Er waren twee wedstrijden: de landenstrijd en de finale om de individuele titel. Er deden 18 landen mee. Elk land vaardigde een team uit van vijf vissers. Iedere visser zat in een ander vak en zo waren er vijf verschillende vakken met 18 deelnemers. Elke visser moest proberen in zijn vak zo hoog mogelijk te eindigen. Als hij eerste werd, kreeg hij één punt, enz. Het land met de minste punten werd dan wereldkampioen. De beste vijf vissers van elk vak zouden later in een onderlinge finale bevechten wie de nieuwe officiële wereldkampioen zou zijn. Het ging om het hoogste gewicht en het aantal vissen werd daarbij opgeteld.

Nederland vierde op de WereldKampioenschappen

Ons WK-team lootte nummer 13. Slechter kon het niet. De dag voor de wedstrijd hadden we getraind in winderig weer. We vingen toen behoorlijke mooie vissen van minstens 100 gram. Ik ving zelfs een zeelt van een kilo! De dag van de wedstrijd veranderde het weer totaal. Het was een stralend zonnige dag en bijna windstil. De grotere vissen deden het niet en zo werd het sprokkelen om talloze kleine baarsjes. Als technisch specialist was dat wel een kolfje naar mijn hand. Ik weet dat ik in het begin amper ommeheen durfde te kijken. Na zo’n 30 minuten hoorde ik dat ik ruim voor lag op mijn buren. Ik dacht: “Hoe kan dat nou? Dit is de WK?” Het was echt zo. In mijn vak werd ik tweede en hoefde alleen de kop voor te laten gaan! Alle overige Nederlanders scoorden voortreffelijk behalve dan die eigenwijze Wim Jeurninck, dat moet maar eens gezegd. Die bleef constant op zijn lange hengel gokken in de hoop op een dikke vis. Die ving hij natuurlijk niet! Dat deed hij trouwens wel tegen de wil van bondscoach Gerrit Haas! Nederland, ons team dus, verspeelde daardoor jammerlijk de derde plaats op slechts één puntje!

Individuele finale om de wereldtitel!

Het WK-Team van 1978

Uitslagen per wedstrijdvak 18 landen

De individuele finale

Originele oorkonde

Eindelijk behoorde ik tot de beste 25 wedstrijdvissers van de wereld. Ik had hoge verwachtingen, maar incasseerde al bij de loting een enorme tegenslag en met kunde had dat niets te maken. Ik lootte namelijk nummertje 14! Er zitten dan dus wél 11 vissers aan de ene kant van je en 13 vissers aan de andere kant! Eigenlijk kon ik het toen al schudden. Kopplaatsen zijn altijd beter! Jarenlang heb ik gedacht: “Stel eens, dat ik nummer 1 of 25 had getrokken?” Maar “as” is verbrande turf en daar heb je niets aan.

Fried Deelen lootte naast de laatste kop op nummer 24, die had wel een kans. Zelf heb ik alles gegeven om er het beste van te maken. Volgens de toeschouwers viste ik het eerste uur gelijk op met de kopplaatsen, daarna echter kwam bij mij de klad erin. Uiterst moeizaam kon ik toen nog een enkel baarsje verschalken. Halverwege de wedstrijd kwam het bericht, dat Jean Fougeat een brasem had gevangen. Wat moest ik doen? Op dat moment zat ik nog bij de eerste vijf! Moest ik op zeker spelen en me bij de eerste tien vissen? Of gokken op een dikke vis en zeker uit de eerste tien wegzakken en met een piepklein kansje om heel misschien kampioen worden… Nou dat laatste geloofde ik dus niet. Ik besloot niet te gokken en op zeker te spelen . Aldus veroverde ik de prachtig vetleren medaille van de individuele achtste plaats. Daarbij kreeg ik ook nog een oorkonde! Daar ben ik nog steeds trots op.

Het blad 'Hengelsport' versloeg als volgt de Wereldkampioenschappen:

Dat de zware vis het die dag bijna geheel liet afweten, heeft volgens bondscoach Gerrit Haas te maken met het feit dat het te warm was en bijna windstil, zodat kleine alver steeg en baarsjes naar de kant kwamen. Gerrit: “Ook de grote mensenmassa aan de waterkant speelde denk ik sterk mee. Dat het aan dit water ook anders kan, is wel gebleken tijdens de training. Bij veel lagere temperaturen en vrij harde wind vingen we vissen van 100 tot 300 gram bij kilo’s tegelijk.”

Gezien de resultaten van de ochtend gingen de Nederlanders tijdens de strijd om het individuele kampioenschap dan ook al snel over op het vangen van kleine vis. Lange tijd zag het ernaar uit dat Fried Deelen en Evert Aalten een goede kans maakten om bij de eerste drie te eindigen, omdat zij het tempo van de Italianen en de Fransen gemakkelijk bij konden houden. Toen halverwege de wedstrijd het bericht de ronde deed, dat Jean Fougeat, die geheel op de zware vis gokte, een brasem van zo’n 800 gram had geland, ontstond er even twijfel bij de Nederlanders. Daar Willem Wernaart en Math Schmits het tempo niet hadden kunnen bijhouden, gingen zij op alles of niets vissen en probeerden het verder alleen nog maar op zware jongens. Fried Deelen en Evert Aalten daarentegen, die continu kleine vis in hun netten konden gooien, visten op zeker. Vooral Fried Deelen had namelijk een redelijke kans om op Jean Fougeat in te lopen. Bij het wegen bleek echter dat hij enkele visjes tekort kwam voor een derde plaats.

Evert Aalten samen met Fried Deelen 1978

http://www.wedstrijdvissen.nl/