De naselectie 1977

De eerste ronde

De eerste 30 vissers van het Nederlands kampioenschap 1977 visten nog een serie zware selectiewedstrijden. Daar viel de beslissing welke vijf vissers naar het WK mochten in Oostenrijk. Die naselectie vergeet ik nooit. Die was hét hoogtepunt van mijn viscarrière. Het was één grote afvalrace. Per dag visten we drie wedstrijden van precies 60 minuten. De visser die de meeste centimeters ving, scoorde één punt. De tweede twee, enz. Op 8 augustus 1977 was de eerste ronde. Die dag vielen de nummers 21 t/m 30 af.

De twee eerste wedstrijden visten we op de Maas bij Cuyk. De derde die dag op het Maas-Waalkanaal. We stonden vroeg op. Mijn hele korps was aanwezig en ondersteunde me. Rob Heens verzorgde als dé aasspecialist mijn wedstrijdvoer. Een betere coach kon ik niet wensen. Ik hoefde alleen nog als Utrechts snelste visjesvanger mijn visitekaartje af te geven. Tot mijn grote verbazing verliep die eerste ronde hartstikke goed. Ik triomfeerde over de elite van Nederland. Na afloop liep ik dan ook glunderend rond. Maar veel vissers waarschuwden me. De volgende keer zou zwaarder zijn.

Deelnemer   Vereniging   Wedstrijd1    Wedstrijd2     Wedstrijd3    Punten 
1. E.Aalten  Utrecht  585  2  593  3  365  7  12 
2. A.v.Lent  Tilburg  563  4  553  8  494  2  14 
3. G.v.Werde  Eindhoven  545  5  656  2  297  10  17 
4. W.Wernaart  Eindhoven  435  12  592  4  471  3  19 
5. G.Deelen  Eindhoven  708  1  691  1  165  21  23 
6. N.Pels  Culemborg  419  13  582  5  403  5  23 
7. J.Verdonk  Dordrecht  566  3  549  9  270  14  26 
8. C.v.Nielen  Valkenswaard  456  9  493  12  292  12  33 
9. A.Hylkema  Sittard  379  16  514  10  305  9  35 
10. H.Levels  Tegelen  319  21  468  14  554  1  36 
11. W.Jeurninck  Weert  458  8  462  16  268  15  39 
12. H.v.Gerwen  Hank  384  15  564  7  190  18  40 
13. W.Dortmans  Schijndel  393  14  570  6  163  22  42 
14. L.Dassen  Sittard  477  7  329  24  295  11  42 
15. C.Roest  Tilburg  305  22  503  11  251  16  49 
16. M.Schmits  Schinnen  296  23  442  18  317  8  49 
17. H.J.de Ruiter  Culemborg  332  20  274  27  400  6  53 
18. W.Verdonschot  Elsloo  199  27  489  13  271  13  53 
19. K.v.Velzen  St.M.Gestel  444  10  411  20  126  24  54 
20. G.v.Malsen  Kerkdriel  545  5  309  26  106  26  57 


De training

Twintig vissers waren er nog over. Dit keer was de plaats van actie de Rijn bij Rhenen. Diverse keren ging ik er op de brommer trainen. Voorns zwommen er massaal. Aan de keukentafel sorteerde ik zelfs de maat van de muggenlarven, die ik op de haak zou doen. Ze mochten niet te groot zijn en niet te klein. Dan kreeg ik minder missers en hoefde ik tijdens het vissen niet te zoeken. Na enkele trainingen zat ik al op een tempo van minimaal 60 voorns per uur! Eén keer haalde ik er zelfs 72! Dat was dus niet op de korte hengel, maar op de acht meter lange lat met de korte slag, dus met afsteken erbij! Om er gemiddeld meer dan één per minuut te vangen, moest je razendsnel zijn. Sloeg je mis, kon je gelijk binnenhalen om de leeggelopen muggenlarf te vervangen. Dat was groot tijdverlies!

De beetbeoordeling was ook erg belangrijk. Ook die trainde ik. Als de dobber weggleed, sloeg ik niet direct, maar telde tot twee en hup, hebbes. Ik kreeg veel opstekertjes. Gebeurde er niets, telde ik tot tien en sloeg dan toch. Dan was er 50% kans dat er toch een voorntje aanhing! Ik viste met een snelstaand dobbertje van 4 stijlloodjes nr. 16.Op de training sprak ik Hub Levels, oud-kampioen van Nederland. Hij dacht dat je de eerste tien makkelijk zou halen, als je in één uur ongeveer 45 vissen kon vangen. Zo’n dikke vijf meter was dan wel genoeg. Ik kon Hub nauwelijks geloven. Mijn resultaten gingen daar al ver boven. Met zo’n 60 vissen zat ik dichter bij de 8 dan de 7 meter! Maar Hub was de crack, dus wie was ik? Toch was ik vol zelfvertrouwen. Ik fantaseerde: “Als ik mijn trainingen kon herhalen in de wedstrijd?” Enne…, die droom kwam uit! 

Nog tien!

De eerste ronde won ik al, maar de tweede ronde won ik ook en hoe! Als ik die uitslagen zo laat zien, lijkt dat bijna op ijdeltuiterij. Eerlijk, die andere vissers waren hartstikke goed! Deze uitslagen liggen al 23 jaar in mijn boekenkast. Af en toe vertel ik het wel eens. Kom op Evert, nu is er Internet en een ander doet het niet voor je. Laat gewoon de bewijzen zien van je allermooiste viswedstrijden. Die tweede ronde verliep exact als in de training. Per uur ving ik er 61, 64 en 68 voorns. Hiep, hiep, hoera!! De uitslag van de eerste tien vissers.

Deelnemers  Vereniging  Wedstrijd1    Wedstrijd2    Wedstrijd3    Punten 
1. E.Aalten  Utrecht  805  1  821  1  894  2  4 
2. W.Wernaart  Eindhoven  680  5  800  2  799  6  13 
3. G.Deelen  Eindhoven  736  3  655  6  861  4  13 
4. K.v.Velzen  St.M.Gestel  695  4  594  8  890  3  15 
5. G.v.Werde  Eindhoven  582  8  750  4  715  12  24 
6. A.v.Lent  Tilburg  741  2  545  10  713  13  25 
7. H.v.Gerwen  Hank  460  15  579  9  849  5  29 
8. W.Jeurninck  Weert  407  17  654  7  762  7  31 
9. M.Schmits  Schinnen  532  10  539  11  737  10  31 
10. C.Roest  Tilburg  496  11  234  19  930  1  31 


Naar de WereldKampioenschappen!

Tien vissers waren er over. Over twee dagen zouden nu zes wedstrijden beslissen welke vijf vissers naar de WK gingen en welke vijf als troostprijs naar de zeslanden wedstrijd mochten. De vangsten op die wedstrijden verliepen erg moeizaam. Dat gebeurde vermoedelijk door de koude maanden februari en maart 1978. We visten in de grindgaten bij Maasbracht en op het Lateraalkanaal. Je moest schrapen voor een visje. Soms ving niemand iets! De tweede wedstrijd overkwam dat zelfs 6 man! Ik was daar ook bij en dat voelde verschrikkelijk. Zo bepaalde het lot mede de einduitslag. De vislozen kregen zelfs nog een strafpunt ook: die kreeg geen 10, maar 11 punten!

Na de eerste dag stond ik derde, maar het verschil was klein, dus veilig voelde ik me zeker niet. Alles was mogelijk. Gelukkig werd de laatste ronde beter gevangen. Opnieuw kwam ik in mijn ritme en viste ik me nog gemakkelijk in het zo begeerde WK-team. Nogmaals, ik heb het niet helemaal zelf gedaan. Mijn korpsleden ondersteunden me al die wedstrijden! Vooral Rob Heens was een voortreffelijke en erg gedreven coach. Soms was hij onuitstaanbaar. In mijn plaats had hij het natuurlijk beter gedaan. Mijn techniek was voldoende, daar niet van, maar in Robs superieure ogen lang niet perfect. Ik zwaaide te oneconomisch met de lange hengel als ik een tuigje recht probeerde te leggen in de wind. Tot vervelens zei hij: “Wat is die Evert toch een vendelzwaaier!” Robs geintjes nam ik maar voor lief, want hij was wél een topvisser die me uitstekend coachte en steevast zorgde voor het perfecte wedstrijdvoer! Eerlijk is eerlijk, het moet gezegd dat Rob Heens wél Nederlands kampioen werd in september 1978! Zo goed was hij dus wel!

De einduitslag

De zes wedstrijden gerangschikt op klassementspunten.

WK-team"78  Vereniging  I  II  III  IV  V  VI  Totaal 
1. W.Jeurninck  Weert  2  1  1  9  2  6  21 
2. E.Aalten  Utrecht  4  11  2  2  5  2  26 
3. W.Wernaart  Eindhoven  2  2  3  1  9  11  28 
4. G.Deelen  Eindhoven  6  11  4  4  4  5  34 
5. Schmits  Schinnen  7  3  7  8  1  9  35 


Het WK-team plus bondscoach

Zeslanden 78  Vereniging  I  II  III  IV  V  VI  Totaal 
6. C.Roest  Tilburg  1  11  10  7  3  4  36 
7. K.v.Velzen  St.M.Gestel  5  11  5  5  10  1  37 
8. A.v.Lent  Tilburg  11  11  8  3  6  3  42 
9. G.v.Werde  Eindhoven  11  3  6  10  7  7  44 
10. H.v.Gerwen  Hank  11  11  9  6  8  8  53 


Kort geding!

De naselectie 1977 had een opmerkelijk staartje. Cor Roest werd zesde. Slechts één puntje kwam hij tekort. Toch ontdekte hij in de reglementen nog een kans. In een oud krantenknipsel lees ik de interessante poging van Cor:

Kanjerkoning ving ook bij de rechter bot

Eén van de bekwaamste kanjerkoningen Cor Roest (38) uit het Brabantse Kempendorpje Hooge Mierde werd onverbiddelijk gepasseerd voor de vijf man sterke ploeg, die Nederland in september in Wenen bij de strijd om de hoogste internationale eer gaat vertegenwoordigen. Roest is zelfs naar de rechter gestapt om via een kort geding alsnog zijn plaats in de nationale equipe op te eisen, maar de vice-president van de Utrechtse rechtbank, mr. T.W.A.Sterk, vond het conflict niet ernstig genoeg om de voor Roest fatale uitslag van de selectiewedstrijden ongeldig te verklaren.

Eén strafpunt tekort

“Ik ben de dupe geworden van de volstrekte onduidelijkheid in de reglementen van de NVVS”, zegt de teleurgestelde Roest. “Men meet met twee maten door bij de jurybeoordeling afwijkende normen te hanteren.” Slechts door één punt verspeelde Cor Roest zijn plaats in de nationale ploeg. En juist dat ene puntje was ten onrechte, zegt hij. “Met tien vissers moesten we de afgelopen winter voor de vijf plaatsen in het WK-team strijden en ik had de eerste wedstrijd al gewonnen. Om de tweede ronde had ik echter een ongunstig stekkie geloot en wat gebeurt? Ik vang er niet één… De jury besloot toen een strafpunt op te leggen en daar draait nu het hele conflict om. Want dat puntje heeft me tenslotte de das omgedaan. Oké, als dat volgens de reglementen in orde is, moet ik dat accepteren, maar het gekke was, dat in een soortgelijke situatie het jaar daarvoor geen strafpunten werden opgelegd. Dus wilde ik wel eens weten, waar ik nu precies aan toe was.”

Onrechtvaardig

“Ik vind het jammer, dat de rechter geen duidelijke uitspraak heeft gedaan”, zegt Roest, “want geen van beide partijen in het conflict heeft eigenlijk gelijk gekregen. Maar het geeft mij wél voldoening, dat hij ook kritiek op de reglementen heeft geleverd. De vereniging zal daar toch haar conclusies uit moeten trekken. De kanjerkoning zou het liefst uit tot de Hoge Raad door willen procederen. “Maar dat neemt zoveel tijd in beslag, dat de wereldkampioenschappen dan al achter de rug zijn. Ik ben echter niet rancuneus en ik zal nu alles op alles zetten om volgend jaar sportief revanche te nemen voor deze onrechtvaardigheid.”

Cor Roest

De Federatie
Het Wereldkampioenschap 1978