Roelof Schut

Maak kennis met...

Geboren: 28 augustus 1967 te Appingedam
Woonplaats: Muntendam
Beroep: Ambtenaar (klinkt zo lekker ouderwets)
Partner: Gerda
Vervoer: middel Brommer
Hobby's: Karpervissen, Karperpraat, Voetballen

Roelof Schut

Karperkoorts

Hoelang vis je nu op karper? Mij eerste karper ving ik op 9 jarige leeftijd. Wat wil je ook als de karpervisserij je met de paplepel wordt ingegoten! Maar serieus karpervissen doe ik voor mijn gevoel pas sinds 1983. Ik kreeg toen een brommer en dat was voor mij een symbool van vrijheid. Ik was niet meer afhankelijk van mijn vader - overigens ook een begenadigd karpervisser - maar kon vanaf dat moment gaan en staan waar ik wou. Uiteraard gold dat met name voor het belagen van de karper. Voor mijn 16e viste ik niet alleen op karpers maar vooral ook op de snoek. En af en toe ging ik voor die deurmatten van brasems.


Wie droomt hier nu niet van. Bijna 1 meter lang!

Hoe pakte de karperkoorts jou? Mijn vader was al karpervisser dus ik ben met karpervissen opgegroeid. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat de echte koorts pas opstak op mijn 18e, de jaren daarvoor kon je hoogstens spreken van een griepje. Geïnspireerd door Rini Groothuis (wie anders?) beleefde ik die koorts als in een roes
Herinner je nog je eerste karper?

Wie droomt hier nu niet van. Bijna 1 meter lang!

Palmares

Wat is jouw eerstekarper? Toen ik 9 jaar was. Ik ving het beest in een plaatselijke vijver van mijn toenmalige woonplaats Hoogezand. Saillant detail is dat ik te water moest om de karper te landen omdat het beest zich had vastgezwommen in de waterplanten.

Wat is jouw grootste karper? Een spiegel van 40,5 pond. Een oer-Nederlandse vis wel te verstaan. Ik zeg dat er maar bij omdat ik vreselijk ziek wordt van mensen die met foto's van buitenlandse vissen staan te zwaaien en er zonder blikken of blozen bij vertellen dat de vis in Nederland is gevangen! Ooit een stuwdam gezien in Nederland?

Welke karper vind je de allermooiste? Dit is een moeilijke vraag. Er zijn namelijk meerdere vissen die aanspraak zouden kunnen maken op die titel. Eén van mijn mooisten (qua uiterlijk) is ongetwijfeld 'De Onvangbare'. Dit is een hele oude spiegel van een pondje of 16 met een fantastisch beschubbingspatroon. Deze vis zwemt rond in een putje bij mij in de buurt. Reeds in 1988 wist ik mijn het bestaan van deze vis. Toch duurde het nog tot 1998 voordat ik hem (haar?) eindelijk ving.
Ook een spiegel van 38 pond die ik vorig jaar ving is een van mijn mooiste vissen, maar dan qua beleving. De vis was de climax van een sessie waarin alles liep. Je kent dat wel: op de juiste plaats op het juiste moment met de juiste tactiek en techniek. De spiegel was de laatste vis van een korte nachtsessie en de derde dertiger op rij die ik in de laatste 1,5 uur van de sessie ving. Absoluut een van de gedenkwaardigste momenten uit mijn visserij als die resultaatgericht benaderd.
Vermeldingswaardig is dat er bij de spiegelkarpers die ik in het kader van het spiegelkarperproject in Groningen heb uitgezet exemplaren zitten die alles wat ik ooit aan karpers gezien heb in schoonheid overtreffen. Helaas heb ik deze beestjes slechts uitgezet en (nog!) niet gevangen.

Heb je speciale targets voor de toekomst? Plezier houden in het vangen op zich is prioriteit nr. 1 bij mij. Of het nu om een makkelijk of een moeilijk water gaat en of de vis nou groot of klein is. Maar uiteindelijk probeer ik toch altijd zo snel mogelijk door te stoten naar de top van het water (en dat mag rustig 21 pond zijn hoor!). Het blijft een kick om de grote karpers te vangen. Weliswaar is die kick niet meer zo groot als vroeger (alles went nietwaar), maar toch.
Een target in de vorm van een persoonlijk record heb ik daarentegen niet meer. Die tijd heb ik gehad. Ik heb in het verleden enkele jaren op een dergelijke manier invulling aan mijn visserij gegeven. Uiteindelijk lukt het dan wel maar het plezier in het vangen van al die vissen die geen p.r. waren was er niet meer. En dat is jammer en stompt af. Vissen moet als ontspanning aanvoelen en niet als inspanning.

Wateren

Welk watertype bevis je graag? De laatste jaren word ik frequent gesignaleerd aan 'circuitwateren'. En niet in de laatste plaats vanwege de aanwezigheid van grote vis. Qua type kunnen deze wateren nogal van elkaar verschillen. De ene keer is het een (stuk) kanaal, de andere keer een put of een plas. Nogal divers dus en dat houdt het ook leuk overigens.
Ook mag ik graag 'maagdelijk' water bevissen. Dat klinkt sommige mensen misschien vreemd in de oren. Maar in mijn omgeving bestaan nog wateren waar nooit (!) een karpervisser gesignaleerd is. Een luxe probleem dus.
Kort samengevat zou je kunnen zeggen dat de afwisseling in het watertype dat ik bevis heel erg groot is. Ik heb dat ook nodig anders stomp ik af. Ik kan niet te lang op hetzelfde water(type) doorvissen.

Vis je graag statisch of met de pen? Tot enkele jaren geleden viste ik nog regelmatig met de pen. Maar de laatste tijd is het in 95% van de gevallen statisch. Dat 'statisch' heeft jammer genoeg echter een beetje een negatieve bijklank. Ook binnen de kaders van het 'statisch' vissen zijn namelijk ontelbare variaties mogelijk die veel vragen van je creativiteit. Statisch vissen en penvissen hebben beide hun charmes maar wel op hun eigen manier. Het vissen met de pen roept bij mij nog wel altijd een nostalgisch gevoel op. Maar daar hebben meer karpervissers 'last van' die al wat langer meedraaien. Karpervissers van de nieuwe generatie vinden het penvissen soms ouderwets en inefficiënt. Het kan verkeren.

Heb je al dromen over het buitenland? Ondanks ontelbare uitnodigingen in de afgelopen jaren heb ik in oktober 2000 pas voor het eerst in Frankrijk gevist. Toch beschouw ik dat als een kleine vakantie. Vissen deed ik namelijk overdag, slapen in het appartement en eten in een restaurant. Niet dat het vissen minder efficiënt was, maar ik had gewoon niet het gevoel dat ik echt aan het vissen was. Het was meer een vakantiegevoel dat over mij heen daalde. Als ik thuis ben dan leg ik veel meer ziel en zaligheid in mijn visserij. Dan kan ik ook echt tot de bodem gaan. Ik denk ook niet dat ik ooit fanatiek in het buitenland zou kunnen vissen. Het zal bij incidentele uitstapjes blijven die hoofdzakelijk in het teken staan van relaxen. Het is daarentegen wel spannend om op een water te vissen waar karpers rondzwemmen van 25 tot 30 kg of zelfs zwaarder. Je zult hem er maar aan krijgen! Ik heb ook veel respect voor mensen die wel bloedfanatiek kunnen vissen in het buitenland. Sommige resultaten van 'carpisten' zijn om te watertanden, daar moet ik gewoon heel erg eerlijk in zijn. Misschien komt het bij mij nog eens, wie weet.

Boeken, bladen en idolen

Welke karperboeken heb je gelezen? Ik ben een verzamelaar van karperboeken. Die zijn gewoon leuk om te hebben. Zelfs de meest onzinnige boekjes zijn te vinden in mijn boekenkast. Een boek dat er uit schiet is De Dunne Lijn… van Luc de Baets. Dit is vistechnisch absoluut het beste wat ooit verschenen is (met af en toe een flinke knipoog naar eerder beschreven technieken van andere auteurs). Toch blijven de boeken van Rini Groothuis mij het beste bij. Dat heeft denk ik te maken met de periode van mijn karpervisserij waarin ik zijn werk las. De wereld van de karpervisserij was voor mij nog onbekend en mysterieus. Rini's schrijfstijl sloot naadloos aan bij mijn beleving van dat moment. Ook jouw boeken heb ik met veel plezier gelezen. Vooral je eerste, overigens niet onomstreden boek, 'Succesvol vissen op grote karper' is een eye-opener geweest voor wat betreft het gebruik van simpele, alledaagse goede én goedkope (!) ingrediënten. De melkeiwitten werden vervolgens voorgoed verbannen naar de geschiedenis van de Nederlandse karpervisserij.

Lees je ook karperbladen, welke? Ik lees alle Nederlandstalige karperbladen (De Karperwereld en Karper). Ook ben ik bestuurslid van de KSN en lid van het VBK. Derhalve lees ik ook De Karper en het VBK-magazine.
Buitenlandse bladen lees ik incidenteel. De laatste jaren maak ik ook regelmatig gebruik van het Internet. Er zijn ontelbare site's waar je informatie over de karpervisserij kunt vinden.

Wat voor artikelen lees je graag? Artikelen van karpervissers die nog visser zijn. Kortom mensen die plezier hebben in het vissen en ook kleine karpers respecteren en op de foto durven zetten. Van mensen die schrijven dat ze tot hun spijt moeten constateren dat er 'slechts' een 24-ponder in het net ligt moet ik de pot op. Slechts weinig bekende karpervissers durven iets met enthousiasme publiceren over het vangen van kleine karpers. Marco Kraal bijvoorbeeld is één van de weinigen. Toch komt het hard aan als je een Groninger meeneemt naar je thuiswater die vervolgens een grote rijen voor je neus wegplukt! Of niet Kraal?
Maar eigenlijk lees ik alles over de karpervisserij. Artikelen over rigs boeien mij het minst, sfeerverhalen het meest. Dat heeft denk ik te maken met de ontwikkeling die je als karpervisser doormaakt. Op een bepaald moment heb je het wel gehad met de zoveelste variatie op een rig-thema. Dit kan echter ook een valkuil zijn! Af en toe verschijnt er namelijk wel een interessant artikel over rigs. Dus toch maar weer lezen!!
En bij sfeerverhalen kun je zo lekker wegdromen…

Van welke karpervissers heb je veel geleerd? Op jonge leeftijd was mijn vader het karperidool voor mij. In een later stadium werd dat Rini Groothuis. Vervolgens een hele tijd niets meer. Tegenwoordig heb ik meerdere idolen. Dat zijn alle karpervissers die de relativiteit van onze hobby, zelfs na jaren vissen, nog steeds inzien. Het is allemaal zo betrekkelijk mensen!

Een voorjaarsdertiger! Daar heeft Roelof geen problemen mee.

Aas

Wat is jouw favoriete aas? Toch de boilie. Er is geen aas te bedenken waarmee je zo kunt variëren in smaak, geur, kleur, vorm, grootte, etc. Af en toe wil ik nog wel eens lekker losgaan met een paar balen maïs of wat tijgernoten. In sommige periodes van het jaar wil dit nog wel eens wat extra vis opleveren. Ook de broodkorst behoort op sommige warme dagen tot mijn standaarduitrusting. Lekker klooien aan de oppervlakte. Heerlijk!
Vroeger was mijn favoriete flavour absoluut Scopex. Dat had echter vooral ook met vertrouwen te maken. Je vist veel met Scopex en je vangt dus met Scopex. Andere flavours werden niet of nauwelijks gebruikt! Een duidelijk referentiekader had ik toen ook niet.
Tegenwoordig gebruik ik diverse flavours. Vooral op circuitwateren kan de flavourkeuze en het juiste gebruik daarvan wel eens leiden tot een extra visje in het net. Ook Scopex werkt nog goed hoor tegenwoordig! Maar ook het achterwege laten van een flavour kan tot verrassende resultaten leiden.
Naast flavours gebruik ik tegenwoordig ook veel andere (vloeibare) toevoegingen variërend van diverse soorten oliën tot aminozuren en alles wat er tussen in ligt. Alles overigens in een sterke relatie tot een bepaald doel wat ik wil bereiken op een zeker moment.

Graag jouw voorkeur: ready mades of homemades? In 90% van de gevallen gebruik ik zelfgemaakte boilies. Ik vind - en met mij vele andere vissers -
dat ze meestal gewoon beter vangen. Vooral na voeren vooraf, op de langere termijn zeg maar. Een ander aspect is natuurlijk dat ik bij homemades precies weet welke ingrediënten er in zitten en in welke hoeveelheden. Enneh, homemades zijn altijd vers…… Ready mades zet ik nog wel eens in bij het instant vissen zonder voerstek. Maar ook in readymades zitten grote verschillen in kwaliteit. Zoals dat met alle producten uit onze consumptiemaatschappij is zit ook hier kaf onder het koren.

Heb je nog een favoriete aasfirma? Ik word gesponsord door Sensas Starbaits. Evident natuurlijk dat dit mijn favoriete firma is. Niet alleen vanwege de sponsoring hoor, er zijn meerdere aspecten die hierin mijn mening vormen. Het lijkt misschien afgezaagd en cliché, maar het is nu eenmaal bekend dat Sensas - met name ook binnen de wedstrijdvisserij - een hele goede naam heeft. De kwaliteit van de voer/aasingrediënten is niet alleen zeer goed maar ook zeer constant te noemen. Daarnaast kun je bij Sensas kiezen uit een nagenoeg onuitputtelijke hoeveelheid ingrediënten. Voor elk wat wils. Ook met de directie van Sensas Nederland (John Lubbers, André Akkermans) heb ik een meer dan uitstekend contact. Dat geldt ook voor de Franse 'boss' Jean-Marc Lebreton. 'Bonjour de luxe', nietwaar Jean-Marc? Het mag dus duidelijk zijn dat het ook op het persoonlijke vlak moet 'kloppen' bij een sponsoring.

Boilliesamenstelling volgens...? Volgens Roelof Schut. Mijn mening over boilies heb ik gebaseerd puur en alleen op mijn praktijkervaringen. Theorieën gelden dan niet, slechts het eindresultaat van de keiharde praktijk. De keuze van mijn boiliesamenstelling is volledig afhankelijk van veel factoren op het water wat ik wil gaan bevissen. Ook andere karpervissers en hun aasgebruik zijn een niet te onderschatten factor. Op (relatief) maagdelijke wateren zoals enkele kanalen die ik ken is de boiliesamenstelling eigenlijk niet zo heel belangrijk. Lokalisatie is dan veel belangrijker. Probeer in een dergelijk geval maar eens een boilie te maken - met normale ingrediënten natuurlijk - die niet vangt. Onmogelijk volgens mij!
Laat ik maar stellen dat jouw en mijn ideeën over het gebruik van boilieingrediënten niet met elkaar overeenkomen. Dat mijn favoriete boilie volgens jouw programma 'Karpervoer 2000' een 2 scoort spreekt boekdelen! Maar zoveel karpervissers, zoveel meningen nietwaar? En dat is trouwens ook wat het leuk houdt! Als iedereen er hetzelfde over dacht waren we heel erg snel klaar. Maar ik draai mijn hand bijvoorbeeld niet om voor een supervette, veel eiwitten bevattende boilie bij watertemperaturen van een graadje of 22. Ook niet bij het gebruik van grote hoeveelheden boilies. Nogmaals, de samenstelling en het gebruik van de boilie zijn in mijn visserij per definitie afgestemd op het doel wat ik wil bereiken. Even een simpel voorbeeldje. Als door de jaren heen de grootste vis van water X in 90% van de gevallen op een vette vismeelbal is gevangen, terwijl het hele scala aan boilies aan hem is voorbijgekomen, dan is de keuze snel gemaakt. Ik zeg altijd maar zo: ik hoef die boilie niet te vreten en dat scheelt. Alhoewel de samenstelling van de boilie wel degelijk uit kan maken is de tactiek van de man achter de hengel nog altijd doorslaggevend. Simpel gezegd: een goede karpervisser met slecht aas vangt per definitie meer dan een slechte karpervisser met een superaas.

Deze gigant was nog maar net afgepaaid!

Visserij

Hoeveel visuren maak je in een jaar? Ik hou het niet zo bij maar ik schat ongeveer 600 uur per jaar op dit moment

Vis je ook nog instant of uitsluitend met voerplekken? In 99% van de gevallen wordt er van te voren gevoerd.

Wat is jouw succesvolste karperjaar? Op het moment van dit schrijven (juli 2001) heb ik de indruk dat ik bezig ben met mijn succesvolste jaar ooit. Het jaar is nog niet voorbij maar de trend is gezet. Ik wil overigens, zoals zo vaak overigens, wel weer even een nuance aanbrengen. Succesvol betekent namelijk niet per definitie bevredigend in mijn beleving. De bevredigenste jaren heb ik beleefd in de beginjaren van mijn visserij. Toen was het nog moeilijk om überhaupt een karper te vangen. Iedere vangst werd toen nog gevierd. Succesvol was ik toen helemaal niet!
Tegenwoordig wordt succes vooral afgemeten aan de hoeveelheid grote vissen die je vangt. Als je dit als referentie neemt dan ben ik dit jaar inderdaad goed bezig. Hoeveel en hoe zwaar? Dat lijkt me in dit verband minder relevant om te noemen. Altijd weer zijn er mensen die zwaarder gevangen hebben en dus een betere visser zijn. Laat ik de knuppel maar eens in het hoenderhok gooien door te stellen dat het vangen van grote karpers absoluut niet maatgevend is om in aanmerking te komen voor de kwalificatie van goede karpervisser. Ik ken genoeg mensen die ik beschouw als een hele goede visser ondanks dat ze geen of weinig grote karpers hebben gevangen. Laten we eerst maar eens zorgen dat alle karpervissers zich aan de waterkant gedragen (ook in relatie tot onze karper zelf), dan praten we wel weer.

Visie

Wat is jouw grootste ergernis? Mensen die zichzelf maatschappelijke status afmeten aan het feit dat ze, een op deze aardkloot niets voorstellende, karpervisser zijn. Op een goede 2e plaats komt asociaal gedrag van (karper)vissers aan de waterkant. Zowel richting ons leefmilieu als in relatie tot de manier waarop sommige vissers de karpers tijdens (!) en na een vangst behandelen.
Ach, laten we bovenstaande voorbeelden maar omruilen als het om de gouden en zilveren medaille gaat. Ik neem me voor om me niet meer te ergeren aan de vermeende 'maatschappelijke status' van sommige karpervissers. Voortaan zal ik medelijden tonen…

Heb je ergens spijt van? Dat ik mijzelf karpervisser heb laten worden. Het is een tot op heden ongeneeslijke aandoening gebleken.

Zijn er nog wensen? Dat ik gelukkig mag blijven in mijn leven. Op karpergebied hoop ik dat de KSN een grote(re) rol gaat betekenen op het gebied van belangenbehartiging van de karpervissers. Ooit was ik binnen de KSN de eerste en enige 'belangenbehartiger'. Inmiddels is er een commissie belangenbehartiging (CBB) opgericht met daarin zeer deskundige en bevlogen mensen. En de eerste resultaten zijn buitengewoon goed te noemen. Ik heb sinds enige tijd verkozen om op landelijk niveau meer een rol achter de schermen te vertolken. Op regionaal niveau ben ik nog wel flink actief (uiteraard zou ik bijna zeggen).
Zou ooit ook graag zo'n door mij uitgezet spiegeltje van het 'Spiegelkarperproject Groningen' terugvangen op, laten we zeggen, 15+ kg.

Jouw motto? Een dag niet gevoerd is een dag niet geleefd.

Joker

Vraag vergeten? Bedenk er zelf eentje, hier is je kans. Ondanks dat ik geprobeerd heb om de vragen kort en bondig te beantwoorden - het waren ook 'korte internet vragen' nietwaar - is dit niet echt gelukt. Iedere vraag roept bij mij wel 10 vervolgvragen op. Binnen de karpervisserij zijn er ontelbaar veel varianten te bedenken. Vandaar dat ik bovenstaande vragen ook niet allemaal naar tevredenheid en volledigheid heb kunnen beantwoorden. Het was anders ook wel een heel erg lang verhaal geworden. Maar volgende keer beter. In ieder geval leuk dat je me voor dit interview hebt uitgenodigd Evert! Bedankt daarvoor.

De karpergroeten
Roelof Schut