Aart Langerak

Maak kennis met...

Geboren: 17 september 1953 te Montfoort.
Beroep: Coördinator Huisvesting bij een bank.
Partner: Rita.
Kinderen: Drie dochters.
Woonplaats: Montfoort.
Hobby's: Lezen. Het volgen van het Formule-I circus. Koikarpers. Twee jaar geleden zijn wij begonnen met de aanleg van een koivijver. Momenteel zijn we nog bezig met de afwerking. Ik moet zeggen een prachtige bezigheid, die fantastisch aansluit bij mijn hobby het karpervissen.

Aart Langerak

Karperkoorts

Vis je al lang op karper? Ik dacht sinds 1986. Ik ben dus eigenlijk een van die 'moderne' karpervissers die in de jaren tachtig begon met karpervissen. De kwalificatie 'moderne' die je nogal eens leest of hoort en op mij een beetje denigrerend overkomt. Vooral de 'oudere' generatie karpervissers hebben er nogal eens een handje van om je dat onder je neus te wrijven. Of je alleen een goede visser bent als je al vóór het boilietijdperk op karper viste, dus zonder het gebruik van de moderne technieken. Volgens mij gaat het toch echt om andere zaken.

Hoe pakte de karperkoorts jou? Ik heb hierover al eens eerder geschreven in het blad van de AUHV. Het begon met een bezoek aan kennissen die hun vakantie doorbrachten op een camping aan een karperwater. Er werd hier, met name door de campinggasten, intensief op karper gevist en een beet had steevast tot gevolg, dat de hele camping uitliep om de vangst te aanschouwen. Zo ook tijdens ons bezoek. Ik zie het nog voor me, een visser met een kromme hengel en die steeds maar vluchtende karper. En toen de vraag of ik eens wilde ervaren hoe dat aanvoelde zo'n hengel in je handen te hebben, waaraan een vis al het mogelijke deed om aan zijn lot te ontkomen. En voor ik het wist stond ik met de hengel in mijn handen. Ik vond het geweldig. Ik wist absoluut niet wat ik moest doen om dit geweld te stoppen, maar het gevoel was er en ik was verkocht.

Herinner je nog je eerste karper? Precies weet ik dat niet meer, maar ik dacht in oktober 1986. In mijn woonplaats is er door de plaatselijke hengelsportvereniging in de stadsgrachten een behoorlijk groot aantal karpers uitgezet. Een prachtig water voor de beginnende visser. Overzichtelijk, een hoge bezetting aan karper en in die tijd nog geen last van dressuur. Die eerste dag leverde mij twee spiegels op en ik voelde mij zowaar een volleerd visser. Helaas (of toch niet) kwam de kater in de vorm van veel visloze dagen. Honderden uren heb ik aan dit water doorgebracht. Ontzettend veel geleerd en vooral ontzettend genoten van het buiten zijn en het vissen. Een geweldige tijd waaraan ik met een goed gevoel terugdenk. Maar een mens wil meer, maar daarover later.

Mijn zwaarste karper 36 pond bij 88 cm. Gevangen in Frankrijk in mei 1995.

Palmares

Je grootste karper? Ik heb lang nagedacht of ik deze vraag wel wilde beantwoorden. Waarom is deze vraag toch altijd zo belangrijk voor veel vissers? Bepaald het gewicht van een gevangen vis of je een goede of slechte visser bent? Ik ken vissers die nog nooit een 30-ponder hebben gevangen, maar die mij nog wel wat kunnen leren. Ik weet het, een cliché, maar ik wilde het effe kwijt. Maar vooruit, hier toch het antwoord. Mijn zwaarste is een spiegel van 36 pond gevangen op een meer in Frankrijk. Hier in Nederland is mijn record een schub van 31 pond, gevangen in de Hollandse IJssel, welk riviertje door mijn woonplaats stroomt. Mag je raden welke vis mij de meeste voldoening gaf?

Je mooiste karper? Onvergetelijk was die dag op 29 Augustus 1996. Na het lezen van het boek Succesvol Vissen op Grote Karper van Aalten en Jongens had ik regelmatig boilies gemaakt op basis van de in dit boek beschreven theorieën. Echt serieus ging ik er in de begintijd niet mee om. Tot ik in de zomer van 1996 besloot om mij meer te gaan richten op het riviervissen. Wat een gedoe overigens in die tijd. Met behulp van een lijst uit het boek berekeningen maken en maar hopen dat er iets goeds uitkwam. Een ware zegen toen ik in het bezit kwam van het eerste computerprogramma, die deze berekeningen een stuk eenvoudiger maakte. Maar ik ben weer te langdradig, het ging om die mooiste vangst.

Goed hier komt ie. Boilies draaien, drie dagen voeren en met veel spanning wachten op de dingen die komen gaan. En jawel ik zag hem komen, eerst een bellenspoor van onder de brug richting mijn stek en toen die run. Ik stond te trillen op m'n benen (die verrekte dukdalven,) maar het lukte. Het resultaat was een schub van 21 pond. Mijn eerste rivierkarper en nota bene in de Hollandse IJssel midden in mijn woonplaats en gevangen op een zelfgemaakte boilie. Het leuke is dat het recept maar een score heeft van 7,3 in kapervoer 2000.

Targets? Lastige vraag voor iemand die beweert dat gewicht niet belangrijk is. Maar toch, ik kan het niet ontkennen, ook ik droom van een 40-ponder en dan het liefst gevangen in een kanaal of rivier. Wat ik wel wil ik benadrukken, dat het voor mij absoluut niet tot frustratie zal leiden als het niet lukt.

Wateren

Welk type water bevis je graag? Rivieren. De spanning die dat geeft omdat je gewoon niet weet wat het resultaat zal zijn. Dat blijft voor mij de grote uitdaging. En als het dan lukt, de voldoening die dat geeft en die puntgave vissen, misschien door mij wel voor het eerst van hun leven gevangen, geweldig.

Statisch of met de pen? Statisch vissen heeft bij mij voor het karpervissen de voorkeur. Dit omdat het bereik veel groter is en je meerdere hengels in kan zetten. Met name in Frankrijk is het voor mij ondenkbaar, dat je met de pen het water afstruint. Wel kan het afvissen van meerdere stekken, voerplekken, zeker een goed resultaat geven. Maar dat gedoe met de pen heeft mij nog nooit kunnen bekoren. Wat ik wel graag mag doen, is met een telescoophengeltje het water afstruinen. Hierbij zet ik de hengel alleen op de voorsteun waarbij ik de lijn voorzie van een licht wakertje. Tevens vis ik dan met licht lood en zonder beetverklikker. Het is het misschien net niet, maar ik vind het voor momenten dat je maar een paar uurtjes ter beschikking hebt een leuk alternatief. En dat lichte materiaal dat ik hierbij inzet, geeft een extra dimensie aan het geheel.

In het buitenland gevist? Tot nu toe heb ik in Frankrijk alleen maar bekende en minder bekende meren bevist. Een geweldige ervaring en zeer avontuurlijk. Maar het is mijn doel om de komende jaren een aantal rivieren te gaan bezoeken.

Sfeervolle hengelsetup.

Boeken, bladen en idolen

Koop en lees je karperboeken? De meeste Nederlandstalige boeken die de afgelopen jaren zijn geschreven staan bij ons in de boekenkast. Twee boeken springen er voor mij uit. Het Grote Karperboek van Rinie Groothuis en Succesvol Vissen op Grote Karper van Aalten en Jongens. Het boek van Groothuis is zeker voor een beginnende karpervisser een zeer compleet en leerzaam boek. Het is dan ook altijd het eerste boek wat ik uitleen aan de beginnende visser.

Bij mijn tweede keuze liggen de zaken iets ingewikkelder. Ik zou het bijna willen kwalificeren als een wetenschappelijk boek. Moeilijk leesbaar, maar met een schat aan informatie over aas, voerschema's en andere wetenswaardigheden. Dit boek is voor mij zeer bepalend geweest voor de wijze waarop ik nu vis in rivieren. Maar ja, het is net als met de bijbel, je moet het eerst geloven en dan kun je er iets mee. En ik ben dus iemand die erin gelooft en de resultaten hiervan in de praktijk ervaar.

En de karperbladen van tegenwoordig? In het verleden heb ik veel bladen gelezen. Maar ik had na verloop van tijd steeds meer het gevoel, dat het weinig toevoegde aan hetgene wat ik al wist. Nu krijg ik via de plaatselijke hengelsportvereniging maandelijks het visblad door de bus. Dit is voor mij voldoende en voor de rest is er veel informatie voorhanden op het internet.

Wat voor artikelen lees je graag? Ik heb niet echt een voorkeur. Ik waardeer het gewoon als iemand een mening heeft en hierover stelling durft in te nemen. Dit brengt de discussie op gang en daar hou ik wel van.

Nog karperidolen? Ik zou het anders willen noemen, respect hebben voor een ander. Bij idolen denk ik aan vroeger, bijvoorbeeld bij muziek in mijn tienerjaren, aan Abba en natuurlijk die twee dames, dat waren voor mij idolen. Maar nu je het mij vraagt Evert, ben ik verplicht om een eerlijk antwoord te geven. Ik voel me er in dit geval wat ongemakkelijk bij, maar jij bent voor mij iemand uit de schrijverswereld waar ik veel respect voor heb. Jij durfde je nek uit te steken en dat zal je niet altijd positieve reacties opgeleverd hebben. Ik weet nog dat je eerste boek uitkwam. Iedereen had natuurlijk wel een eigen mening en de kampen waren verdeeld. Maar ik kan mij nog herinneren dat ik van de eigenaar van een bekende hengelsportzaak hoorde, dat er ineens wel erg veel karpervissers ingrediënten kochten waar zij voor het uitkomen van jou boek absoluut geen belangstelling voor hadden. En daar zijn er vast wel bij geweest die toch echt een andere mening hadden.

Mijn zwaarste karper in eigen land: een schubkarper van 31 pond en 87 cm. Nog steeds een gedenkwaardig moment in mijn "karperleven

Aas

Wat is jouw favoriete aas? Boilies, hennep, tigernoten, duivenvoer en maïs. Flavours heb ik vroeger veel gebruikt en goede resultaten mee geboekt. Maar ik geloof er niet meer in. Ik gebruik ze nog maar zelden. Meestal val ik hier op terug als het helemaal niet meer lukt. Maar dat is meer gevoelsmatig dan dat het effect heeft. Wel ben ik op bepaalde gedachten gebracht na het lezen van het boek van Luc de Baets. Ik ben zeker van plan eens te gaan experimenteren met onder andere boilies en flavours die ik zo'n 10 jaar geleden gebruikte. Dit om te ervaren wat voor invloed het nu heeft op het resultaat van de vangsten.

Graag jouw voorkeur: ready mades of homemades? Een eigen gemaakte boilie heeft absoluut mijn voorkeur. En dit om twee redenen. Ten eerste weet je wat er in zit. En ten tweede geeft het mij veel meer voldoening om met eigen aas een karper te vangen. Maar ik heb absoluut niets tegen het gebruik van fabrieksaas. Ik gebruik het zelf ook regelmatig op bepaalde wateren. En met name bij een trip naar Frankrijk is het veel praktischer gezien de houdbaarheid. Maar bij voercampagnes gebruik ik bijna altijd homemades.

Heb je een favoriete aasfirma? Richworth is voor mij wat betreft de boilies verreweg de beste. Ik heb hier instant en ook tijdens langere sessies goede vangsten mee geboekt. Het probleem is dat er geen zaken in mijn omgeving voorzien zijn van een ruime sortering. En niet te vergeten de prijzen die liegen er ook niet om.

Boilliesamenstelling volgens...? Ik noem het maar volgens Karpervoer 2000. Om mijn voorkeuren aan te geven. Als basis gebruik ik meestal tarwemeel, maïsmeel en griesmeel. De verdere toevoegingen die ik gebruik zijn divers. Dit zijn onder andere veevoer, hennep en vogelvoeren.

Visserij

Hoeveel uren vis je per jaar? Ongeveer 200 uur, uitgezonderd de bezoeken aan Frankrijk. Maar dan heb ik het over de effectieve visuren. Daarnaast gaat er nog veel tijd zitten in de voorbereiding en het afstruinen van stekken en wateren. En niet te vergeten het berekenen van het aas en het maken van boilies. Het laatste vind ik nog steeds één van mijn minst favoriete bezigheden. Dat er nog steeds geen mogelijkheid is, dat je een machine kunt huren die het werk een stuk eenvoudiger maakt, is voor mij een raadsel. Maar misschien levert deze opmerking een gouden tip op.

Vis je ook nog instant of uitsluitend met voerplekken? Beide. Zeker in het voorjaar vis ik het meest van de tijd instant. Aan het eind van het seizoen richt ik mij meer op het riviervissen en hier is voeren mijns inziens de betere methode. Wel heb ik het gevoel dat ik de zaken anders moet gaan aanpakken. Ik bruis van de ideeën, maar ik moet een en ander op korte termijn eens even ordenen en een plan trekken. De eerste stap heb ik al gezet in de persoon van karpercollega Johan. Ik heb hem al mijn gegevens betreffende aas gegeven. Het doel is om bepaalde wateren te gaan bevissen en regelmatig onze ervaringen uit te wisselen en te bekijken of dit de resultaten positief beïnvloed. Karpervoer 2000 is hierbij één van de hulpmiddelen.

Wat is jouw succesvolste karperjaar, vertel? Gelukkig heb ik vanaf 1989 al mijn visdagen geregistreerd. Dus dit komt mij bij deze vraag goed van pas. Mijn topjaren waren begin jaren negentig met als uitschieter 1991. Alles lukte gewoon. Meerdere karpers in een aantal uren vissen, was geen uitzondering. En of het nou was op de voor mij bekende wateren, of op een water wat ik totaal niet kende, ik ving gewoon. Voor je omgeving kan dat soms best vervelende momenten opleveren. Het gebeurde wel dat ik uit mijn werk neerstreek aan een water waar een visser al een groot deel van de dag zonder resultaat had zitten vissen. Ik had dan nog maar amper ingegooid af de eerste karper melde zich al. Of op een camping waar ik met mijn gezin vertoefde. Meestal wilde het toeval, nou ja toeval, dat wij een huisje huurden aan een water waarin de nodige karper rondzwom. Ook hier liep het toen als een speer en dit bleef uiteraard niet onopgemerkt bij de andere vissers. Al na een aantal avonden vissen, kon ik het wel vergeten op mijn vaste plek. Maar geen nood dan maar verkassen.

Jje raadt het al, de stekkenpezers bleven zonder vis en ik bleef gewoon doorvangen. Zo komen er, nu ik dit overdenk al zittende achter mijn computer nog diverse soortgelijke momenten bij mij op. En ik ontken het niet, het geeft een geweldig goed gevoel als dit je overkomt. Als ik nu 10 jaar later terugdenk aan deze tijd, komt bij mij gelijk weer de vraag op hoe dit nou mogelijk was. Is het op het juiste moment op de juiste plaats, of klopt alles gewoon - aas en techniek -, ik zou het absoluut niet weten. En wat ik ook niet weet of het wel zo leuk is als altijd alles maar meezit. Juist de hoogte- en dieptepunten geven mij de uitdaging wat het karpervissen voor mij tot een zo'n mooie hobby maakt. Maar om het bovenstaande succes toch maar even te relativeren. Ik ben echt geen supervisser die altijd maar vangt. Zeker niet, ook ik heb ontzettend slechte momenten achter de rug, waarop ik mij soms wel eens afvroeg wat ik eigenlijk aan de waterkant deed.

Fraaie spiegel, lichte kleur, kort en hoog. Frankrijk 1997.

Visie

Je grootste ergernis? Ik erger mij het meest aan de troep die sommige vissers en ook de niet vissers, in de natuur achterlaten. Tevens laat ook het gedrag soms sterk te wensen over en geeft het nachtvissen op sommige wateren veel overlast voor de omwonenden. Ik vrees als dit niet een halt wordt toegeroepen, dat wij op een gegeven moment het nachtvissen wel kunnen vergeten. Er zijn nou eenmaal groeperingen in onze samenleving die deze uitwassen maar al te graag aangrijpen om ons het vissen onmogelijk te maken. De oplossing? Ik durf er best één te noemen. Ouders geef uw kinderen weer normen en waarden mee bij de opvoeding. Het kost soms wat energie maar het maakt het leven een stuk aangenamer.

Heb je ergens spijt van? Voor wat betreft het karpervissen heb ik absoluut nergens spijt van. Natuurlijk heb ik sommige dingen verkeerd ingeschat of aangepakt. Maar over dat soort dingen hoef je mijns inziens geen spijt te hebben. Het verrijkt je kennis en het behoudt je mogelijk voor andere missers.

Zijn er nog wensen? Ooit wil ik een keer vissen op het Franse Lac de Cassiën. Het is iets wat ik niet kan verklaren, maar ik heb dit al zeker 10 jaar in gedachten. Het kan zijn dat het komt door de artikelen die ik gelezen heb over dit water, ik weet het niet. Maar het heeft bij mij iets magisch. Op korte termijn zal het er zeker niet van komen, maar als de kids op eigen benen staan, zie ik mij met m'n partner al zitten aan dit water.

Jouw motto? Dat het vissen een hobby moet blijven en geen obsessie. Laat je niet teveel leiden door wat anderen je voorspiegelen. Trek altijd zelf je conclusies en bepaal voor jezelf wat je aanspreekt en wat je hobby kan verrijken. Ik wil hier graag de uitspraak meegeven, die ik als ik het mij het goed herinner in een boek van Rinie Groothuis las. Hij sprak hier de wijze woorden: "Ik wordt graag op mijn eigen manier zalig". Met deze uitspraak kom je volgens mij tot de kern van de zaak.

Joker

Ben ik een vraag vergeten? Hier is je kans... Wat vind je partner van jouw karpervisserij?

Als er één is die mij gestimuleerd heeft om te gaan vissen is het mijn vrouw wel. Zij heeft er nooit een probleem van gemaakt, als ik weer eens voor een nacht vissen van huis ging of voor een langere periode naar Frankrijk vertrok. Ik weet nog goed dat ik door een collega gevraagd werd of ik zin had om met hem in Frankrijk te gaan vissen. Toen ik haar dit bij mijn thuiskomst vertelde, reageerde zij heel wat enthousiaster dan ik gedaan had tegen mijn collega. Volgens haar was dit net iets voor mij en moest ik maar snel plannen maken om te gaan. En gelijk had zij, want hierna volgden er nog vele reizen naar het 'karperMekka'. Wat dat betreft, heb ik het dan ook geweldig getroffen als je op die manier met elkaar omgaat. En voor de duidelijkheid, het draaide bij ons echt niet alleen om het vissen. Mijn vrouw heeft zo ook haar bezigheden en op die momenten is het mijn taak om mij met meer huiselijke taken bezig te houden. Voor ons is het gewoon een kwestie van afspraken maken en vooral het nakomen hiervan. Ten slotte wil ik mijn vrouw bedanken die het mede mogelijk maakt dat ik zoveel tijd aan mijn hobby kan besteden.

Met vriendelijke groet Aart Langerak