De Bulldozer

Vreemde naam

Peter Vrijdag met de Bulldozer.

Vandaag de dag zwemmen er in Nederland heel wat karpers rond waarvan de ene naam nog vreemder is dan de andere. Ik presenteerde al de Staartlob, de Schotel, de Havenbaron en het Schilderij. Nu kom ik met de Bulldozer. Wat een naam! Wie denkt er niet gelijk aan zo'n machine met rupsbanden die ronkend grond en puin verschuift?

Toch heet wel degelijk een schubkarper zo en hij zwemt in de Nieuwkoopse Plassen. Hoewel zijn naam anders doet vermoeden, is hij bescheiden van formaat. Gedurende de vele keren dat ie gevangen werd, overschreed hij slechts eenmaal de grens van 30 pond. Toch is er wel degelijk een reuzenkarper die zo heet, maar die leeft in Frankrijk! Deze mastodont zwemt in het enorme meer van Oriënt en schijnt al jaren het officiële Franse schubkarperrecord in handen te hebben, ik meen iets van 65 pond. Bij mijn weten is die Franse vis twee keer gevangen door een Nederlander, namelijk door Cees Ouwendijk uit Rotterdam en de naar Frankrijk verhuisde Leon Hoogendijk, beiden twee internationaal gewaardeerde karpercracks.

Waarom?

Onze Nederlandse karper heeft zijn naam te danken aan zijn speciale lichaamsvorm. Hij lijkt gewoon op een Bulldozer. Op de foto's zien we in één oogopslag die vreemde bochelrug met als contragewicht dat buikje. Eigenlijk is zijn body een grote omgekeerde V. Als ik 'm zie, vraag ik me af: "Hoe zou hij onder water zwemmen?" Dat kan met zijn kop omhoog, maar dan sleept zijn staart door de modder! Of meer naar voren, maar dan duikt ie naar beneden! In dat geval zou een stoere boer er een prima ploeg aan hebben, want die schuiver verstouwt een boel. Peter Vrijdag die 'm drie keer ving, vertelde me dat deze vis een hele serie bijnamen had. Zo werd ie ook wel de Knik genoemd, of Quasimodo, of de Gebochelde van de Ziende! Toe maar, die vis heeft wat te stellen met die karpervissers. Ook beweerde Peter dat ie in werkelijkheid nog buitensporiger oogde dan op de foto's. In feite was 't een platte vis en van opzij bekeken, kon je een kaarsrechte lijn trekken vanaf z'n lip tot aan z'n knik...

Het karperhol

Marc Timmermans met diezelfde Bulldozer.

Alle karpervissers die ik sprak, hadden dezelfde typische ervaring bij de vangst van deze vis. Zowel Henk Lecker, Peter Vrijdag als ex-recordhouder Marc Timmermans noemden de Bulldozer het prototype van een residente vis. In karperkringen betekent dat, dat zo'n karper gedurende een lange tijd, soms vele jaren, in een klein en vastomlijnd gebied verblijft.

Dus ook al is een water als de Nieuwkoopse Plassen duizend hectaren groot, dan toch zal zo'n resident niet snel zwerven. Volgens Peter en Henk die beiden al sedert 1991 op Nieuwkoop vissen, grenst zijn leefgebied aan de Zuideinderplas. Het gaat hier om de Ziendeplas waarin een schiereilandje ligt met wat plukjes riet en een piepklein lelieveldje. Op de zompige oever groeit daar sinds mensenheugenis een grillige boom en zijn takken hangen droevig in het water. De lokale vissers kennen het geheim: daar is Quasimodo's karperhol! Als je voor zijn hut je hengel uitgooit, kan het haast niet missen of je vangt hem! Henk en Peter kwamen daar in 1995 toevallig achter.

Boven water!

In de warme zomer van 1995 ontdekte Peter varend in zijn kajuitbootje die geheimzinnige stek. Het rook er gewoon naar karper. Peter besloot er gelijk een gok te wagen en dat was het begin van een schijnbaar toevallige reeks gebeurtenissen. De vis haakte hij al na één dag voeren, waarop Peter een opmerkelijk dril beleefde. Hij vertelde: "Evert, als je hem aanslaat of aantikt, voel je meteen van die rare tikken op je top, alsof er een klein karpertje aanzit. Als je druk zet, komt ie onmiddellijk omhoog en begint ie aan de oppervlakte raar te spartelen. Al pletsend blijft ie constant draaien en schudden met zijn kop. Als je nog meer kracht zet, floddert ie als het ware naar je toe. Een gehaaide vechter is het niet, vermoedelijk door zijn rare vorm!" Terplekke was het onmogelijk om op de kant foto's te nemen. Daarom vaarde Peter de vis naar een grasveldje ongeveer een kilometer verderop. Dat ging goed met de vis veilig opgeborgen in een bewaarzak en liggend op een dikke onthakingsmat. Henk nam daar de foto's en Peter zette 'm terug.

Meterslang bleef hij met zijn bochel boven water!

Toen ie uit zijn handen gleed, zagen ze tot hun verbazing, dat de vis grote moeite had om in evenwicht te blijven. Zijn buitensporige vorm speelde hemzelf ook parten. Hij dook niet, maar bleef meters met zijn bochel boven het wate.

20 meter duurde het voordat die bult plus boeggolf naar links verdween. Perplex riep Henk: "Kijk, hij duwt met zijn kop het water weg! Net een Bulldozer!" Nu weten we dat ie linea recta naar zijn vertrouwde karperhol schommelde. Blijkbaar kende onze vriend de onderwaterwereld als zijn broekzak!

Merkwaardig

De volgende visser die het karperhol uitprobeerde, beleefde dezelfde reeks merkwaardige gebeurtenissen. Een beetje voer, een eerste aanbeet, een rare oppervlaktedril en Bingo! Toen ook die visser de karper datzelfde stukkie verplaatste voor de foto's, eindigde het wederom met een meterslange boeggolf naar links! Vol verbazing hoorde men dat later van elkaar. Als er dan weer een nieuwe visser bijkwam, wisten allen wat er zou gebeuren. Zo'n enthousiaste nieuweling vertelde namelijk niets bijzonders. Schouderophalend hoorde iedereen de zich continu herhalende geschiedenis. Steevast gebeurde dezelfde merkwaardige zettenreeks: wat voerwerk, een rare dril, de vis verplaatst en als slot een lange, rare boeggolf naar links! Zo werd de karpervereniging de Ziende keer op keer een ontgroend groepslid rijker. Natuurlijk kwam er na verloop van tijd weer een nieuwe visser, die opnieuw dacht een karperschat te ontdekken. En ook hij werd weer ontnuchterd.

Zo kan ik uren, misschien wel jaren blijven doorgaan. Marc Timmermans ving 'm twee keer en vertelde me een identiek verhaal als Peter en Henk. Volgens Marc had ook ene Roel, woonachtig in Alphen aan de Rijn, die Bochel zelfs driemaal op exact dezelfde manier gevangen! Opmerkelijk was trouwens wel dat de Bulldozer alleen bij Peter Vrijdag de 30 pond haalde, terwijl hij bij alle andere vissers slechts 28 pond woog. Diverse vissers verstrekten me deze interessante informatie. Drie vellen notities kalkte ik vol en nu ik achter mijn tekstverwerker zit en constant nieuwe dingetjes tracht te zoeken, lees ik steeds hetzelfde verhaal. Ik pluis en pluis en ontdek een enkel regeltje over een bijzonder kenmerk. Op zijn rechterflank bevindt zich nog een grote, witte plek. Weer lees ik hetzelfde. Vreemd, dat merkwaardige beest was gewoon huiselijk saai voorspelbaar en van mijn stapel aantekeningen bleef niets over! Wat moet je dan als schrijver? De tekst wat oprekken? Nee, het is genoeg. Onze vriendelijke en makkelijk vangbare Bulldozer laten nu voorgoed met rust en dit verhaaltje? Dat blaas ik uit.