Mark Schuringa

Wat gaat de tijd toch snel. Drie jaar later zit ik als interviewer voor Dé Karperwereld tegenover Mark Schuringa. Hij is nu de nieuwe recordhouder van Nederland met een absoluut droomgewicht van bijna 60 pond! Dat hadden we in 1996 in onze stoutste dromen niet durven denken. Geregeld doe ik voor het Nederlands-Belgische hengelsportblad De Visser een interview met een karpervisser. Het grote toeval wil, dat mijn eerste interview was met Mark! Dat stuk heb ik er onmiddellijk bijgepakt. Natuurlijk heb ik vooral met betrekking tot dat record een aantal nieuwe interessante vragen gesteld.

Mark Schuringa met zijn geweldige 59-ponder.

De vangst

Evert: Je vertelde me al vóór jouw vangst dat het gerucht ging, dat de recordvis al zou zijn gevangen op 58 pond. Van Willem Beijeman vernam ik later, dat de vanger ene Dennis zou zijn, maar meer dan dat weet ik er niet van af. Je vertelde me ook, dat je zelf vermoedde die recordvis in de stromende regen te hebben verspeeld nauwelijks een week voor je hem daadwerkelijk ving. Denk je dat die vis in die korte periode met die najaarsstormen misschien wel twee of drie keer aan de haak is geweest? Wat herinner je over die eerste keer en wat over de vangst zelf? Onder welke omstandigheden ving je hem en had je gelijk in de gaten, dat het die supervis was?
Mark: Het lijkt me heel waarschijnlijk dat ik toch die vis die week ervoor heb verspeeld. De aanbeet kwam op dezelfde rechterhengel. Het probleem was dat het gebeurde tijdens een hoosbui. Ik zat in mijn kajuitje. Ik had mijn regenbroek al aan, want ik verwachtte een aanbeet. Juist zocht ik naar mijn jas en toen kwam precies die beet. Snel greep ik mijn hengel, sloeg aan en ging om te schuilen de kajuit weer in om mijn jas te pakken. Dat viel niet mee, pas na een minuut had ik één mouw aan en m'n capuchon op. Kortom, ik liep te stuntelen. Toen ik eindelijk controle had op de vis voelde ik een logge, dieptrekkende beweging. Bij de tweede keer dat ie lijn nam, schoot ie eraf. Ik dacht toen dat m'n kans verder dit seizoen op die vis erg klein zou zijn. Een week later was ik vroeg begonnen en nog voor de schemering had ik uitgeworpen. Beide hengels lagen ongeveer een metertje voor de schoeiing van een eiland.

Evert: Was het goed karperweer?

Nieuwkoop is groot en ruig.

Mark: Het weer was perfect: er woei een keiharde zuidwester met af en toe regenvlagen. De boot schudde wild. Elke moment verwachtte ik een run, maar tegen elf uur besloot ik te gaan slapen. Ik controleerde voor de zekerheid nog even de hengels en de wakers. Ik stond er bij toen de rechterwaker een decimeter omhoogliep, even bleef hangen en vervolgens viel als een baksteen. Ik maakte contact en sloeg. Eigenlijk deed ie hetzelfde als die week ervoor. Hij ging weer naar links. Zoals altijd pak ik dan mijn andere hengel en draai die gauw in om daar geen last van te hebben. De eerste minuut zwom ie langzaam heen en weer, en diep en strak langs de oever. Ik kan er verder weinig over vertellen, maar daarna kwam hij zigzaggend dichter bij de boot en kwam steeds hoger in het water. Opeens zag ik links van de boot een enorme gele vlek aan de oppervlakte. Ik zag zo'n groot lijf, dat ik in een oogopslag dacht: 'Dat is 'm!' Ik wist het zeker. Daarbij natuurlijk het feit hoe log alles al ging. Ik hield 'm hoog en liet 'm niet meer duiken en manoeuvreerde 'm naar me toe. Met een uitgestrekte linkerarm kon ik 'm met de eerste poging landen. Ik mat 'm op 106 cm en belde jou.

Het record

Evert: Hoe heb je het hele gebeuren ervaren rond dat record? Je hebt vele vrienden gebeld en die volgende ochtend waren ook heel wat karpercracks aanwezig, zoals Jan van der Zwan en ex-recordhouder Marc Timmermans. Ik ontmoette ook Johan Steenks en je oude vertrouwde vismaat Karel en verder nog Wouter, Pascal, Peter, Erik en Cor. Tot slot waren daar ook nog toevallig onze gezamenlijke Engelse karpervrienden Steve Troth en Simon Watford die een weekje op vakantie waren in Nieuwkoop. Hoe vond je dat allemaal?

Een ongelooflijke karper!

Mark: Tot op zekere hoogte had ik gemengde gevoelens, want toen ik al die jongens met mijn boot op moest halen, hing de vis zonder iemand erbij toch even alleen in de zak. En dat moest vooral niet te lang duren. Dadelijk vond iemand hem!? Immers, het begon tussen 7 en 8 uur al licht te worden. Verder was de sfeer van het gebeuren erg gezellig

Jaloezie of niet?

Evert: Ik stelde al eens de vraag: Gunden anderen jou je succes? Je antwoord in De Visser vond ik nogal stevig. Ik citeer: 'De slechtste reden die je kan hebben om te gaan vissen, is om een ander te imponeren. Mijn ervaring is dat vrijwel niemand blij is met andermans resultaten. Vissen is en blijft een puur individuele hobby. Ik hoop dat ik ooit nog 's net zo'n goed jaar heb als in 1996, toen ik die twee giganten ving in Nieuwkoop, maar ik weet zeker dat maar weinigen die vreugde met mij zullen delen. Ik merkte, toen ik in jouw boek Speurtocht naar Giganten stond, dat de leukste reacties kwamen van mensen die ver van mij afstonden. Dikwijls waren dat jonge beginnende vissers en wildvreemde karpervissers die ik absoluut niet kende. Terwijl ik daarentegen juist veel enthousiaste reacties had verwacht van de collega-vissers om me heen.' Graag hoor ik je commentaar hier op.

Trouwens, in dit verband schiet me nog iets te binnen. De afgelopen week ontmoette ik aan een plas waar ik nog nooit was geweest een visser die mijzelf vrij giftig benaderde met zijn tweede zin: 'Evert, je zou me het bloed onder mijn nagels vandaan halen als je over dit water en stuk gaat schrijven!' Leuke binnenkomer, terwijl ik helemaal niets van plan was en alleen maar lekker wilde vissen. Even later zei hij geruggensteund met informatie(?) van Internet: 'Die nieuwe recordhouder is hypocriet. Hij gaat zitten in een commissie die een gedragscode opstelt, maar vangt zelf die karper stiekem 's nachts!' Zijn benadering vond ik erg vervelend, trouwens alle vissers die schreven in De Karperwereld waren volgens hem zogenaamde prominenten en ook Piet Vogel en Joris Weitjens kregen een ferme sneer. Op die lariekoek wens ik hier trouwens ook niet in te gaan, maar blijkbaar liggen egoïsme en jaloezie heel erg ver van blijdschap en een ander iets gunnen. Mark, denk je dat het record je nu wel is gegund?

Mark: Eigenlijk heb ik zelf nog geen afgunstige dingen gemerkt. Wel heb ik al veel welgemeende positieve reacties en felicitaties ontvangen van allerlei mensen. Dat bleek ook al meteen op die vroege ochtend op dat weilandje met die vis.

Ambitie

Evert: Op de vraag, of je nog ambities had, antwoordde je: 'Ambitie is een heel mooi woord, maar als ik op een dag het geluk mag hebben om de Recordvis van Nieuwkoop te mogen vangen, dan pas zal ik achteraf toegeven dat ik wel degelijk op 'm viste.' Je hebt nu die Recordvis inderdaad gevangen. Je viste dus daadwerkelijk gericht op hem. Hoe deed je dat?
Mark: Dat heeft hoofdzakelijk te maken met mijn algemene aanpak. Je stelde me ook al de vraag hoe ik doelgericht op grote karpers vis? Daarom hetzelfde antwoord. Ik vis zeker doelgericht op grote karpers. Met name in de zin van jacht maken op bekende grote vissen. Daarom vis ik tegenwoordig uitsluitend op die wateren waarvan ik zeker weet, dat er een bepaalde topvis zwemt of huist. Toch ben ik in de praktijk van alledag snel tevreden en ga 'k nog steeds behoorlijk uit mijn bol bij een fraaie 28-ponder.

Mijn strategie is op de eerste plaats om zoveel mogelijk aantallen te vangen, maar ik let ook op de stekken waar een bekende vis in het verleden al eens eerder is gevangen of is verspeeld. Altijd probeer ik om zoveel mogelijk informatie te verzamelen voor ik ergens ga vissen. In het algemeen maak ik graag een praatje met botenverhuurders of beroepsvissers en die weten bijna altijd veel. Feiten en gegevens zijn zeer belangrijk. Ik heb gemerkt, dat een bekende vis zich in een bepaalde tijd van het jaar vaak laat vangen in een bepaalde omgeving. Dus periode, stek en locatie! Die drie dingen probeer ik altijd te combineren en met een beetje geluk kom je een heel eind.

60 pond?

Evert: Als ik de laatste drie recordvangsten zie en de omvang van die vis zo zie toenemen en hij steeds strakker in zijn vel oogt dan vermoed ik dat er binnen afzienbare tijd niet veel meer bij kan. Waarschijnlijk ligt zijn maximumgewicht in de buurt van 63 pond. Wat denk jij? Zal er na deze karper weer zo'n gigant komen op Nieuwkoop of elders? Wat is de limiet in Nederland, 70 pond?

De grote Rijenkarper natgehouden door Steve Troth.

Mark: Volgens mij zit die recordvis normaal gesproken, nu eind 1999, of in de herfst en de winter, zeker op 60 pond of meer. Zijn maximum zal misschien nog drie of vier pond zwaarder liggen. Er zal vast wel weer een nieuwe gigant komen. Waar weet ik niet. Op Nieuwkoop moeten we nog even afwachten. Wat de limiet is in Nederland? Waarschijnlijk net als in België, tegen de 70 pond!

Marks aanpak

Evert: Je hebt een zeer succesvol seizoen 1999 gehad. Zo was de tweede vis die je gelijk al ving dit jaar de Grote Rijenkarper, maar in plaats van 36 of 37 pond woog ie bij jou slechts 30,5 pond. Later ving je in de warme augustusmaand zelfs de Snelle Groeier. Echter, op lange na niet hoog in de veertig of op de door menigeen verwachte top van vijftigplus, maar op een teleurstellende 38,4 pond. Natuurlijk is dat nog steeds een absoluut topgewicht, maar juist van deze vis had niemand zo'n enorme terugval verwacht. Immers op zijn top woog ie al twee jaar geleden 44 pond bij de Engelsman John Holmes! Johan Steenks ving 'm zelfs na jou nog terug op 36 pond! Hoewel blij, noemde Johan 'm sipjes en met zwakke lach maar de Snelle Krimper. Daarentegen groeide die Recordvis gewoon weer door. Dat je ook die twee andere bekende karpers hebt gevangen, komt dat ook door je aanpak?

Mark: Op die rijenkarper viste ik niet echt, maar hij stond wel hoog op mijn verlanglijstje. Van die Snelle Groeier was bekend dat ie meestal zwom op het gebied van Leo Groenendijk, dus het was wel een heel grote verrassing dat ik 'm ving op een totaal ander gebied. Trouwens, we hadden het niet eens bij het fotograferen in de gaten. We dachten zelfs nog aan een nieuwe vis. Die Snelle Groeier was een pure toevalstreffer, maar om nog even op die Recordvis terug te komen. Ik wist zeker dat mijn stek op de route lag waar die recordvis eens zou langszwemmen, tenminste gezien het vangstpatroon.

Samenvangen

Evert: Je kunt goed opschieten met Helmut van Schaik. Toch weet ik dat je altijd moeite hebt gehad met zijn stijl van het 'samenvangen' van een karper, zoals met die laatste recordvangst die hij deed met Joop van Kleef. Ik kaart dit onderwerp bewust aan, aangezien hierover uitgebreid gesproken is in de rotaryletter van de Karperstudiegroep Nederland. De algemene tendens was dat men het nog begrijpen kon, gezien vanuit de bijzondere belevingswereld van Helmut en Joop, maar dat je normaal gesproken een karper toch echt alleen behoort te vangen. Zelf kan ik me zeer goed vinden in de heldere uitspraak van Piet Vogel: 'Een karper is pas door jou gevangen als je echt alles hebt gedaan. Met dat alles bedoel ik, dat je zelf je hengel optuigt, zelf ingooit of uitroeit, zelf aanslaat en ook nog eens zelf afdrilt. Het scheppen mag dan nog door een ander gebeuren, maar dat is dan ook de grens, punt uit!'

Met drie man!
Temeer haal ik dit punt van samenvangen aan omdat ik heb gehoord, dat er af en toe aan de waterkant rare dingen gebeuren. In sommige kleine watertjes met grote vissen roeit bijvoorbeeld visser A de hengel uit van visser B. Visser C is de expert in het afdrillen vanuit een rubberbootje en die doet dat dus wel even. Als eenmaal de dertiger op de onthakingsmat ligt, komt visser C op de foto als de gelukkige vanger. Natuurlijk ook visser B als de drilexpert en niet te vergeten de uitroeier A voor het vele werk. Al die vissers met die mooie foto's verdedigen zich later natuurlijk met een beroep op dat samenvangen van Helmut en Joop... Een probleem ontstaat wel als je aan de verkeerde vraagt: 'Hoe vocht ie?' Graag hoor ik over dat samenvangen nog eens jouw standpunt.

Helmut is groot, maar die Recordvis ook!

Mark: Helmut relativeert het hele vissen en zijn eigen vangsten. Kortom, de hele hobby. Voor hem maakt het niets uit of een karper 29 pond weegt of 31 pond en of jij 'm nou vangt of hijzelf of met iemand samen. Vissen is voor mij een puur individuele hobby en ik kan en ik wil dat niet relativeren. Je kunt nu eenmaal niet twee vangers hebben met maar één vis. Dat is nooit zo. D'r is maar één haak, één hengel, één dril, één vangst en één weging. Ik kan het niet anders zien, dat is toch één geheel?! We hebben tegenwoordig genoeg goeie spullen. We hebben elektronische beetverklikkers, dieptemeters, stretchers om een tukkie op te doen en de schitterendste zelfhaaksystemen die te kust en te keur te koop zijn. Moeten dan nog twee, of in de toekomst misschien zelfs drie volwassen kerels samen een karper vangen? Ik vind dat aperte onzin.

Marks doel

Evert: In ons vorige interview heb ik je nog vier andere interessante vragen gesteld over je visserij in het algemeen. Die vragen en antwoorden wil ik de lezers van Dé Karperwereld niet onthouden. Hier komt de eerste: Stel je je ieder jaar een doel?
Mark: Dat is afhankelijk van mijn mogelijkheden en de visuren die ik per jaar kan maken. Als je zoals ik behoorlijk fanatiek bent, is het eigenlijk niet mogelijk om zonder doel te vissen. Op de een of andere manier raak je toch verzeild in de getallenmanie. In de zin van grote aantallen karpers alsook de zware gewichten. Het lijkt erop dat tegenwoordig niet alleen de Engelsen 'record-minded' zijn. Bijna niemand durft nog een kleine karper op een foto te tonen. Alleen het resultaat telt nog. Over de kracht van de vis, over de driltijd spreekt bijna niemand meer. Gaat het alleen nog over een nieuw Personal Best? Het vissen op karper heeft veel rare kanten gekregen, waar zeker door de meesten niet over wordt nagedacht, maar het blijft een feit dat een grote vis tot de verbeelding spreekt. Ook ik vind zo'n grote imposant en omdat je er zoveel minder van vangt, geven ze ook een grote kick bij de vangst.

Sleutel

In het troebele water zagen we nog lang een grote gele vlek.

Evert: Wat is jouw sleutel tot succes? Wat is je sterkste punt: rigs, uren maken of inzicht?
Mark: Zoals ik al gezegd heb, heeft succes veel te maken met stekken zoeken en een goed gevoel daarover hebben. Een goede voorbereiding vind ik een absoluut vereiste en daarnaast accuratesse over de gehele linie. Zelf ben ik soms zo perfectionistisch ingesteld, dat ik er bijna gek van word. Naar mijn smaak zijn er nog steeds veel vissers, ook goeie, die niet precies zijn met kleine dingetjes als knopen of de scherpte van de haak, om maar iets te noemen. Verder vind ik 'timing' reuze belangrijk, om zoals ik al eerder heb gezegd op het juiste moment op de juiste plaats te zijn. Dat is uiteraard weer afhankelijk van de informatie die je reeds verzameld hebt. Heel erg belangrijk is het om te mikken op één bepaald water en daar zoveel mogelijk over te leren. Mijn ervaring is dat vissers die van het ene water hollen naar het andere, minder regelmatig scoren en minder vangen. Hetzelfde gaat ook een beetje op voor rigs en aas. Ik hoop dat inzicht m'n sterkste punt is. Zelf heb ik nog nooit een rig bedacht, maar ik hou me wel op de hoogte middels de karperbladen. Soms haal ik daar dingen uit die ik voor mijn visserij gebruiken kan.

Lezen

Evert: Lees je graag over karpervissen en welke boeken zijn je het meeste bijgebleven?
Mark: Jazeker, ik lees beide Nederlandse karperbladen Karper en De Karperwereld, maar ook de Engelse bladen Big Carp en Carp World, tenminste voorzover ik ze in handen kan krijgen. Ook heb ik zowat alle Nederlandse en Engelse karperboeken gelezen. Zowel de oude als de nieuwe. Het leukste vond ik de boeken van Rod Hutchinson. Vooral zijn boek The Carp Strikes Back uit 1981. Vooral zijn typisch Engelse humor sprak mij aan. Eigenlijk was hij de enige die ook gewoon over zijn falen durfde te schrijven. Bijvoorbeeld, hoe onhandig hij was of hoeveel vissen hij verspeelde. Verder heeft natuurlijk het beroemde Carp Fever, aan de basis gestaan van het huidige moderne karpervissen, hoewel het qua stijl hier en daar wat saai bleef. Maar Kevins perfectionistische instelling was zo duidelijk als wat. Dat constateerde je al als je het boek opensloeg en die eigenschap heeft me altijd aangesproken.

Aas

Evert: Hoe belangrijk is aas naar jouw mening? Wat voor soort boilies gebruik je graag? Voer en vis je ook met partikels? Mark: Aas vind ik erg belangrijk. Ik draai niet voor niets twee tot driehonderd kilo boilies per jaar! Als je je eigen boiliemix zelf samenstelt, kun je ook al je favoriete ingrediënten erin doen. Zo krijg je een eigen apart recept, waarmee je in de praktijk je aas kunt onderscheiden van de bekende ready mades, die vaak massaal op de bodems van onze wateren liggen. De basis van mijn boilies is altijd vismeel, iets bloedmeel, veel vogelzaad en enige binders. Kortom, ingrediënten met een eigen geur en smaak. Ik gebruik naar ervaring plusminus 30% eiwit in mijn voer en ongeveer evenveel vetten. Het vele vogelzaad maakt de boilies behoorlijk vezelrijk. Uiteraard bestaat de rest uit koolhydraten. Bijna zou ik vergeten dat ik er altijd nog visolie aan toevoeg. Plus in 1999 nog Squidflavour van Wielco.

Succesmix

Dat deze door mij samengestelde mix erg succesvol was, werd niet alleen bewezen door mijn eigen vangsten, maar ook door die van andere karpervissers. Het beste voorbeeld is, dat Helmut van Schaik met Joop van Kleef tot twee keer toe die 50-ponder op Nieuwkoop vingen. Beide keren gebeurde dat namelijk wel met mijn recept! Met partikels vis ik liever niet. Mijn ervaring is dat ik dikwijls ongenode gasten als brasem en kleine karpers op mijn voerplek krijg. Tegenwoordig gebruik vrijwel nooit meer partikels, tenzij ik misschien nog eens vis op een water met alleen maar grote karpers en zonder brasem. Alleen dan. Dat anderen vangen met welk aas dan ook, is natuurlijk een feit. Maar als je vertrouwen hebt in je eigen aas, gaat het na introductie toch een keer lopen. Voercampagnes met andere vissers opzetten vind ik dan ook de normaalste zaak.

2000

Evert: Wat zijn je plannen voor het jaar 2000? Een gokje wagen op die gigant, maar dan boven 60 pond?
Mark: Door die supervangst ben ik verrast. Hoewel ik best nog een kans zal hebben heb op die gigant, is hij voor mijn gevoel mijn hoofddoel niet echt meer. Voorlopig blijf ik gewoon lekker op Nieuwkoop vissen.

Bedankt voor dit interview. Ik wens je veel visplezier en feliciteer je nogmaals met die schitterende vangst.