Jochem Overdijk

Belofte maakt schuld…


Aan het schrijven van dit artikeltje gaat een geschiedenis vooraf die ik u niet wil laten ontgaan. In 2001 had ik, als nieuw lid van de Karperstudiegroep Nederland, een artikeltje voor “De Karper” geschreven en vroeg Evert om zijn deskundige mening. Hopend op een reactie en enkele tips kreeg ik tot mijn grote verbazing een heel schema met tips en opmerkingen voor het schrijven van een goed artikel! Hoewel ik had verwacht dat Evert het veel te druk zou hebben om inhoudelijk op mijn artikeltje in te gaan, had hij er behoorlijk wat tijd ingestoken! Tot slot liet Evert doorschemeren het leuk te vinden dat ik ter zijner tijd een stukje zou schrijven voor zijn website. “Voor wat hoort wat” en ik beloofde Evert een artikel. Welnu, ruim een jaar later komt het er van.

Een van de twee biggen die binnen twintig minuten voor een aanbeet zorgde

Zelf boilies draaien?

Ik neem u even mee terug in de tijd. We schrijven begin 2000 wanneer ik met het idee speel om mijn eigen boilies te gaan draaien. De stijgende kosten van “kwaliteits” readymade boilies voelde ik te hard in mijn portemonnee. Want wil je regelmatig een goede voerstek opbouwen dan vliegen er flink wat kilo’s doorheen. Daarnaast begon ik te twijfelen over de samenstelling van mijn aas. Ik geloof dat een vis datgene uit het voer haalt dat hij nodig heeft en vroeg me af of ik het voer dan niet zo kon maken dat er vrijwel alles inzat wat een vis nodig zou hebben. Een derde reden om een eigen boilie samen te stellen kwam voort uit het standaard aas dat er bestond. Ik wilde in mijn aas afwijken van de gangbare boilies die over het algemeen barsten van de conserveringsmiddelen en flavours. Het grootste probleem bij het draaien van mijn eigen boilies was de onzekerheid over de vangkracht van een eigen boilie. Het vertrouwen om zelf aan de slag te gaan ontbrak. Daarnaast vond ik het maar wat moeilijk om een begin te maken.

Het kan niet op, tijdens het wegen van de eerste schub meldt de tweede zich aan

Het schijfje

Eind 2000 las ik een advertentie waarin een cd-rom werd aangeprezen. Met deze cd-rom kon je niet alleen je boilies samenstellen, het berekende zelfs de voedingswaarde van je samengestelde boilie. Daarnaast stond er een schat aan informatie op over ingrediënten en kreeg je allerlei bruikbare tips voor het draaien van boilies. Voor karpervissers die weinig waarde hechten aan de voedingswaarde van hun aas zijn alleen de laatst genoemde punten al mooi meegenomen. Want zeg nu zelf, waar vind je zoveel informatie over ingrediënten en tips? Tot slot was het ook mogelijk om je recept te laten beoordelen en stond er een flink aantal standaard recepten in. Dit alles was voldoende doorslaggevend om die paar tientjes te storten, zodat ik niet veel later in het bezit zou zijn van de cd-rom ‘Karpervoer 2000’. Enthousiast ging ik aan de slag met het samenstellen van recepten. Na het lezen van de tips over de rolbaarheid van ingrediënten en over het toevoegen van water en eieren kwam ik al vrij snel tot een, volgens de richtlijnen, goede wintermix. Het was inmiddels februari en nadat ik eerst een kleine hoeveelheid boilies had gedraaid, had ik al vrij snel enkele kilo’s in de diepvries liggen. Tijdens mijn eerste wintersessie had ik na drie keer voeren een mooie mid-twintiger op het matje liggen. “Dat had slechter gekund” bedacht ik me. De kop was eraf. Dit seizoen zou ik qua boilies alleen nog maar met homemades vissen.

Najaar 2002

We schrijven inmiddels eind 2002 en ik kan de balans opmaken van twee jaar vissen en voeren met homemades. Laat ik voorop stellen dat alleen een goede boilie niet vangt. Stekkeuze, voorvoeren, aaspresentaties, doorzetten en een dosis geluk spelen ook een belangrijke rol in het al dan niet slagen van een seizoen. Maar wat is dat aas belangrijk geworden voor mijn visserij! Wilt u voorbeelden? U vraagt wij draaien… Door mijn studie en bijbaantje in de horeca bleef er in de weekenden weinig tijd over om veel sessies te maken. Ik nam me voor om de tijd die ik had goed te besteden. Een gedegen voercampagne met een uitstekende boilie moesten mijn najaar ondanks het tijdgebrek doen slagen. In het onderstaande verslagje leest u het verloop van mijn najaar, waarin naast het belang van goed aas ook meer nadruk kwam te liggen op de door mij gebruikte rig’s.

Ook deze midtwintiger was dol op het aas

Mijn aas sloeg aan!

Hurkend in het hoge gras zag ik een donkere schim vanuit het midden van het water naar me toe zwemmen. Ik kon goed zien hoe de naderende karper zijn lippen uitstulpte, en in zijn vaart wat van de door mij gevoerde boilies naar binnen zoog. Het gebeurde in een tiental seconden, de vis liet zijn kop zakken, zoog een boilie op en zwom verder. Opgelaten aanschouwde ik het tafereel. Mijn voer sloeg aan, dat was duidelijk. Het zwoegen in de schuur voor die kilo’s boilies, de vele tijd die in het voeren ging zitten én de benzinekosten waren het waard geweest. Ik voerde flink wat boiliekruim en kon genieten van een drietal karpers die zich uitgebreid tegoed deden aan mijn voer. Nadat ik het schouwspel een goed uur had gadegeslagen besloot ik de overige twee kilo boilies over mijn stek te verspreiden. De volgende dag zou ik terugkomen, bewapend met een hengel… De volgende dag kwam ik in de namiddag aan bij het water. Ik nam me voor om op de plek waar ik gister vis zag azen een rig te laten zakken en de hengel vervolgens, met de baitrunner los, naast me neer te leggen. Ik strooide wat boiliekruim rond de rig en ging zitten op mijn onthaakmat. Ik viste met een soepele, zinkende onderlijn van 25 cm, een haakmaatje 6 en een line aliner. “Simpelheid troef” zo dacht ik, de vis zat toch al volop op mijn aas. Binnen een paar minuten draaide een behoorlijk schub over mijn voer. Hij naderde mijn haakaas, zoog het op en… schoot met een rotgang weg! Wat was dit? Mijn lijn lag slap over de bodem, waarvan schrok die vis? Onthutst draaide ik de rig binnen, kortte mijn onderlijn in, liet het zaakje opnieuw zakken en legde de lijn slap. Weer schoof er een schub over mijn stek. De vis liet zich zakken, mijn lijn liep strak en ik werd achtergelaten door een vluchtende karper. Ongelooflijk, wat gebeurde hier? Ik draaide de rig binnen en besloot dat het zo niet ging. Ik voerde nog wat boiliekruim en zag na een kwartier dat een tweetal schubkarpers zich tegoed deden aan mijn aas. Ik beet mijn rig van de lijn en zette er een klein pennetje op. Wat boiliekruim op de hair maakte de aanbieding compleet. Ik liet het pennetje onder de kant zakken. De pen stond nog niet of hij schoof weg, de diepte in…

Olé, weer een PB

Zoektocht naar de "finaltouch"

Draaiend in bed kon ik mijn slaap niet vatten. Wat ging er vanmiddag mis? Waardoor schrokken die vissen op mijn stek? Ik kon maar tot één conclusie komen, rigdressuur!
Ik besloot om te experimenteren met mijn rigs. De klassieke stiffrig viel af. Hoewel de rig zich bewezen heeft, zag ik het gebruik van deze rig niet zitten. Vooral de aanzwemrichting van de vis en het kanteleffect van de haak stonden me niet aan. Met de (vernieuwde) trigger-rig daarentegen, beschreven door Piet Vogel, had ik in het voorjaar best leuk gevangen. Maar ook deze rig viel af omdat mijn laatst gevangen vissen op deze rig niet goed gehaakt waren. Ik wilde deze rig eerst aanpassen en daar was nu geen tijd voor. Ik kwam terecht bij de pop-up stifflink aanbieding van Terry Hearn, die hij in zijn geweldige boek beschrijft. Snel werd er wat extra boiliemix aangemaakt, waarvan ik door middel van wat kurkenballetjes een partijtje pop-up’s draaide. Een week later was ik weer aan het water. Ondertussen had ik nog een aantal keren gevoerd. Bij aankomst zwom er een aantal karpers aan de oppervlakte. Ik liet mijn rig zakken in de route die het groepje steeds leek te zwemmen. Ik voerde wat boiliekruim en zag direct een behoorlijke schub afzakken naar de bodem. Niet veel later kreeg ik een stoterige aanbeet, gevolgd door een gierende run. Na een ferme dril kon ik een hoge twintiger bijschrijven in mijn logboek. Tevreden ging ik naar huis, maar was dit nu toeval of…?

De pen stond nog niet of hij schoot weg...

Tot slot

Om een lang verhaal kort te maken. Ik ving in een tijdsbestek van anderhalve maand negen vissen, over in totaal twintig zuivere visuren. Steeds was het binnen het uur raak. De omvang van de vissen loog er niet om. Ik verbeterde, niet op rij, met vier van de negen vissen mijn PB en ving zelfs binnen twintig minuten twee geweldige schubs. Ik voerde in totaal ruim veertig kilo boilies, verspreidt over tweeënhalve maand. Over de gebruikte boilies wil ik nog kwijt dat ik sinds anderhalf jaar geen flavours meer gebruik. Die zijn in mijn ogen volstrekt onbelangrijk en vangen alleen vissers. Het voer deed het werk en de juiste rig zorgde voor de afwerking.

Groeten Jochem Overdijk